Bewoners over wonen in De Groene Redoute

Bij het ontwikkelen van een woonomgeving maken we keuzes met de toekomstige bewoners voor ogen. Maar hoe worden die keuzes ervaren als de woningen zijn opgeleverd en het dagelijks leven begint? In De Groene Redoute in Nieuwegein wonen verschillende generaties rondom een gezamenlijke groene binnentuin. Ontmoeting en omkijken naar elkaar vormden vanaf het begin belangrijke uitgangspunten. Inmiddels wonen de eerste bewoners er een aantal maanden. Tijd om te horen hoe zij hun nieuwe woonplek ervaren.

Voor de heer Dick Van Zanten en mevrouw Anja Weterman betekende De Groene Redoute een flinke verandering. Na 46 jaar in hun vorige woning maakten zij de stap naar een levensloopbestendige koopwoning in het woonhof. Ze vertellen over hun keuze, het wonen rondom de binnentuin en het sociale karakter.

Bewust kiezen voor de volgende woonfase

Toen de eerste plannen voor woningbouw op het voormalige schoolterrein bekend werden, waren Dick en Anja helemaal niet actief op zoek naar een andere woning. Ze woonden vlakbij en hadden het daar goed. “We hoefden niet weg. We zijn gezond, maar het was een groot huis en al die ruimte hadden we eigenlijk niet meer nodig. Je weet ook niet wat er in de toekomst gebeurt.”

Uit nieuwsgierigheid schreven ze zich in voor de nieuwsbrief over de ontwikkeling. Naarmate de plannen concreter werden, nam hun belangstelling toe. Een appartement was voor hen geen aantrekkelijk alternatief. Ze wilden graag buitenruimte houden. Vooral toen duidelijk werd dat De Groene Redoute de vorm van een woonhof zou krijgen, begon het plan bij hen te passen.

Een hofje sprak direct aan

Dick en Anja kende het principe van wonen rondom een gezamenlijk hof al. “We hadden ooit een rondleiding gehad bij een Knarrenhof. Je hebt daar een eigen woning, maar kent elkaar en kunt iets voor elkaar betekenen. Toen dit steeds meer een hofje werd, sprak dat ons zeker aan.”

De Groene Redoute bestaat uit zestien woningen, waarin levensloopbestendige koopwoningen worden gecombineerd met sociale huurwoningen voor verschillende doelgroepen. De woningen staan gecentreerd rondom een gezamenlijke binnentuin. Die combinatie is bewust onderdeel van het concept: niet alleen woningen naast elkaar zetten, maar voorwaarden creëren waardoor verschillende bewoners elkaar kunnen ontmoeten.

Levensloopbestendig

Voor de bewoners speelde daarnaast de indeling van hun woning een belangrijke rol. Wonen, koken, slapen en douchen kan volledig op de begane grond. Boven hebben zij een grote extra slaapkamer ingericht, onder andere voor de kleinkinderen. “Dat je beneden kunt slapen en douchen was voor ons heel belangrijk. Je leeft gewoon beneden. Het is ruim bedeeld voor senioren. Voor ons hoeft een woning niet groter te zijn.”

Ontmoeten begint al vóór de verhuizing

Een belangrijk uitgangspunt bij de ontwikkeling van De Groene Redoute was dat contact tussen bewoners niet pas achter de voordeur begint. Er is een sociaal contract opgesteld dat bewoners stimuleert om elkaar te leren kennen, elkaar te ontmoeten en waar mogelijk iets voor elkaar te betekenen. Die onderlinge betrokkenheid ontstond al voordat de woningen waren opgeleverd. Tijdens de bouw werd een kopersbijeenkomst georganiseerd op de bouwplaats. Daar ontmoetten de toekomstige buren elkaar voor het eerst.

“Niemand kende elkaar. Toch ontstond bij die eerste kennismaking al snel een appgroep. Als iemand iets op de bouw zag of een vraag had, zocht iemand het uit en werd het antwoord weer met de rest gedeeld.” Inmiddels is er naast de groep van de kopers ook een gezamenlijke appgroep waarin huurders en kopers elkaar weten te vinden. Toen nieuwe bewoners bijvoorbeeld vragen hadden over de installaties in hun woning, konden bewoners die er al iets langer woonden hen op weg helpen.

Van sociaal contract naar dinsdagse tuindag

Juist daar wordt zichtbaar wat een sociaal woonconcept in de praktijk kan betekenen. Bij Dick en Anja gebeurt dat inmiddels heel vanzelfsprekend. “Elke dinsdag is tuindag en dan onderhouden we samen de binnentuin. Daarna drinken we een kop koffie en is er ruimte om zaken te bespreken. Zo ontstond het idee om gezamenlijk materiaal aan te schaffen voor het schoonmaken van de zonnepanelen en zijn er al plannen om rond kerst verlichting in de binnentuin te plaatsen.”

Ook buiten die vaste momenten zoeken bewoners elkaar op. “Van de week kwamen de buren even een wijntje drinken. Zij waren op vakantie geweest, wij waren op vakantie geweest. Dat ontstaat gewoon.”

Daarmee krijgt de gezamenlijke binnentuin precies de functie die bij de ontwikkeling voor ogen stond: niet alleen groen om naar te kijken, maar een plek die aanleiding geeft om elkaar tegen te komen.

Duurzaamheid als prettige bijkomstigheid

Ook duurzaamheid vormde een belangrijk onderdeel van de ontwikkeling. De woningen zijn energieneutraal uitgevoerd met onder andere zonnepanelen en warmtepompen. De levensloopbestendige koopwoningen hebben daarnaast een houten CLT-casco. Voor Dick en Anja was dat niet de belangrijkste reden om voor de woning te kiezen. “Het was voor ons vooral een fijne bijkomstigheid.”

Het wonen in een houten woning was wel nieuw. “Het huis leeft!”, vertelt mevrouw. Zeker in het begin merkten ze dat het hout nog werkte en de woning zich moest zetten. Ook het leren omgaan met de installaties vroeg even tijd. Inmiddels hebben ze daar hun weg in gevonden.

Gehoord tijdens het proces

Bij een nieuwe woning horen ook vragen en keuzes. Voor Dick en Anja was vooral belangrijk dat zij tijdens het traject ergens terechtkonden wanneer iets niet duidelijk was. “Als we vragen hadden over hoe iets straks zou werken, kregen we antwoord. Digitaal, telefonisch, maar ook gewoon hier op de bouw van uitvoerder Raoul. Er was altijd tijd voor. We konden gewoon even de keet binnenlopen.”

Niet alles ging tijdens en na de bouw in één keer zoals verwacht. Zo bleek een gekozen plafondafwerking door de werking van het hout niet het gewenste resultaat te geven. Daarover werd gezamenlijk naar een oplossing gezocht. Juist die momenten zijn volgens Dick en Anja onderdeel van het proces: luisteren, uitleg geven en waar nodig samen zoeken naar een passende oplossing.

Wanneer een woonconcept een thuis wordt

Sinds 19 mei wonen ze daadwerkelijk in De Groene Redoute. In het begin voelde de nieuwe woning nog wat onwennig. “We zeiden tegen elkaar: wat hebben we toch een leuk vakantiehuis.” Dat gevoel veranderde snel in een fijn thuis. Ze fietsen nog veel langs hun voormalige woning. De behoefte om terug te gaan is er niet. “We hebben geen moment gedacht: we willen terug. Op een gegeven moment is dit gewoon je huis.”

Van idee naar praktijk

Een ontwikkeling begint met tekeningen en ideeën over hoe mensen straks kunnen wonen en samenleven. Pas wanneer bewoners hun dagelijkse leven opbouwen, blijkt hoe die keuzes in de praktijk uitpakken. Bij De Groene Redoute zien we de eerste voorbeelden daarvan ontstaan. Een levensloopbestendige woning geeft de bewoners het gemak dat zij zochten. De binnentuin wordt daadwerkelijk samen onderhouden. Buren kennen elkaar, drinken samen koffie en helpen elkaar met praktische vragen. De combinatie van privéruimte en ontmoeting blijkt te werken.